Samotność nie zawsze przychodzi wtedy, gdy jesteśmy sami. Czasem pojawia się w środku rozmowy, wśród ludzi, w dobrze poukładanym dniu.
Nie musi być dramatyczna. Bywa cicha, prawie niezauważalna. Dlatego łatwo ją przeoczyć albo nazwać inaczej.
Samotność nie musi oznaczać braku ludzi. Czasem oznacza brak spotkania – takiego, w którym jesteśmy naprawdę obecni i czujemy obecność drugiego człowieka.
Ten krótki kwestionariusz nie służy ocenie. Ma jedynie pomóc zobaczyć, czy i jak samotność pojawia się w Twoim życiu.
Odpowiadaj spokojnie.
Nie szukaj właściwych odpowiedzi. Odpowiedz intuicyjnie, bez analizowania.
Kwestionariusz: Czy doświadczam samotności?
Przy każdym zdaniu wybierz jedną odpowiedź:
- 0 – wcale lub prawie nigdy
- 1 – czasami (od czasu do czasu)
- 2 – często (pojawia się regularnie)
- 3 – bardzo często (towarzyszy mi na co dzień lub prawie codziennie)
- Brakuje mi kogoś, z kim mogę naprawdę porozmawiać.
- Mam poczucie, że niewiele osób zna mnie taką, jaka jestem naprawdę.
- Bywam wśród ludzi, a mimo to czuję się sama.
- Zatrzymuję dla siebie to, co dla mnie ważne lub trudne.
- Radzę sobie sama, nawet wtedy, gdy potrzebowałabym wsparcia.
- Mam wrażenie, że moje emocje nie są do końca rozumiane.
- Brakuje mi bliskości — zwykłej, ludzkiej obecności.
- Czasem czuję się jakby „obok” życia innych ludzi.
- Nie zawsze mam komu opowiedzieć o swoich radościach.
- Zdarza się, że czuję się niewidzialna lub pomijana.
Jak odczytać swoje odpowiedzi:
Zsumuj punkty.
- 0–7 → samotność raczej nie jest dominującym doświadczeniem
- 8–15 → pojawia się okresowo, warto się jej przyjrzeć
- 16–23 → samotność jest wyraźnie obecna
- 24–30 → samotność może być jednym z ważniejszych doświadczeń w Twoim życiu
Wynik nie jest ostateczną odpowiedzią i oceną. Jest raczej miejscem, w którym można się na chwilę zatrzymać. Jeśli coś w Tobie poruszyło się podczas tych kilku zdań, warto za tym pójść. Nie po to, by coś naprawiać. Raczej po to, by być bliżej siebie. Stamtąd droga do innych staje się prostsza.
