Pani Danuta

5

“Znasz polski?” – Usłyszałam wchodząc do windy. Odwróciłam się i zobaczyłam drobną kobietę, stojącą koło wózka ułatwiającego poruszanie. Sporo mieszkańców ma te wózki… może nawet połowa.
“Znam”. – zrobiłam kilka kroków w stronę bardzo starszej pani.
“Możesz mi przeczytać co jest dzisiaj na kolację, bo ja nie widzę i nie wiem nawet, gdzie tego szukać.
“Oczywiście”.  Zaczęłam czytać…
“Głośniej, bo ja nie słyszę.” Przeczytałam głośniej upewniając się, że słyszy.
“A możesz jeszcze raz?”
Teraz już nie czytałam tylko powiedziałam, dodając jeszcze od siebie powtórzenia “Papryka faszerowana, sos pomidorowy… Pewno ta papryka będzie nim polana, placki ziemniaczane, sok jabłkowy i ciasto black forest, black forest – lubi Pani to ciasto?”
“Nie wiem jakie to ciasto, ale lubię ciasta” Człowiek teraz już tyle nie wie. Nie mogę sama przeczytać, nawet nie zapamiętam… Ja mam 97 lat.
“Oj to pięknie, gratuluję. A odpowiada Pani ta kolacja? Chciałaby pani to zjeść?”
“Tak, może być”
“No to nie musi pani pamiętać… uśmiechnęłam się. Wystarczy kupić kolację i iść potem do jadalni. Ważne, że ma pani na to ochotę.”
“Tak zrobię. Ja nawet mam te bilety, bo nie zawsze mam coś w domu…. Dziękuję. Bóg zapłać, ja już nie bardzo sobie radzę.”
“Ależ radzi sobie pani całkiem dobrze. Proszę zobaczyć, ile pani jeszcze może. Ładnie pani wygląda, chodzi pani, miło się z panią rozmawia. A kiedy czegoś pani nie widzi albo nie słyszy, zawsze można kogoś poprosić o pomoc. Najważniejsze, żeby cieszyć się tym, co wciąż mamy, a nie porównywać się z tym, jacy byliśmy kiedyś”.
“Ja też tak myślę. Dziękuje Bogu za każdą chwilę.”
“Jak Pani ma na imię?”
“Danuta.”
“A na którym piętrze pani mieszka”
“Na trzecim”
“Ja na czwartym… Jedziemy razem?”
“Ja jeszcze chcę wyjść, zobaczyć jak na świecie. Jeszcze raz Bóg zapłać…” I poszła, pchając przed sobą ten wózek.
Moja kolejna nowa znajoma.

5 KOMENTARZE

  1. Aż łza się w oku kręci ze wzruszenia i serce rośnie słuchając opowieści o Pani Danucie❤️. Dziękuję bardzo❤️.

    • Ja sama pisząc byłam wzruszona, bo kiedy to się działo byłam zajęta Panią Danutą. ❤️

  2. Babcia mojego męża ma 98 lat. I za każdym razem mówi, jak jej dobrze. Docenia każde wyjście, spotkanie, rozmowę , każdy dzień. Bardzo fajny pomysł z tymi reportażami. Ciekawa jestem innych znajomych.

  3. Można powiedzieć, że taka codzienna scenka, spotkanie, wymiana zdań, a jakże wzruszająca 💖
    Czekam na kolejne, bo z pewnością będą ☺️
    Dziękuję 🥰

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here