Jakość twojego życia zależy bardziej od tego, co z niego usuwasz, niż co do niego dodajesz. Daj sobie przestrzeń.
Te słowa wisiały na mojej tablicy zamiarów i marzeń ponad cztery lata. Chciałam, żeby w moim życiu było mniej rzeczy, mniej nadmiaru, mniej tego wszystkiego, co zajmuje miejsce, choć właściwie już nie służy. Było to jednak bardziej życzenie niż rzeczywistość, choć wierzyłam, że jeszcze będę tak żyła.
I stało się. Pakując się, likwiduję moją tablicę i zatrzymałam się przy tym haśle. Przeprowadzam się do mieszkania o połowę mniejszego. Jeśli zaś chodzi o szafy, schowki i wszelkie miejsca, w których można coś odłożyć na później, różnica jest jeszcze większa.
Pakowanie jest zatem wybieraniem.
Biorę ze sobą to, o czym wiem, że będę tego używać. Ubrania, które naprawdę noszę. Przedmioty, które są mi potrzebne. Rzeczy, z których korzystam, a nie te, które od lat czekają na swój hipotetyczny moment. I jeszcze te, które po prostu lubię. To ciekawe doświadczenie.

Przez lata łatwo gromadzimy możliwości – sukienkę, którą może kiedyś założymy, książkę, do której wrócimy, przedmiot, który może jeszcze będzie potrzebny. Wiele z tych rzeczy przechowuje nie tyle swoją użyteczność, ile pewną wersję przyszłości.
Teraz pytam siebie: czy naprawdę chcę tę niewiadomą przyszłość zabierać ze sobą?
Nie wszystko oddaję zupełnie obojętnie. Czasem się waham. Niektóre rzeczy są związane z jakimś okresem mojego życia, z ludźmi, z miejscami, z dawną wersją mnie. Bywa, że trzymam coś przez chwilę w rękach i wiem, że rozstaję się nie tylko z przedmiotem.
A jednak bardzo mnie ten proces cieszy. Czuję, że robi się luźniej nie tylko wokół mnie, ale również we mnie.
Jest coś niezwykle uwalniającego w świadomości, że nie wszystko trzeba zatrzymać. Nie muszę być opiekunką wszystkich przedmiotów, które kiedykolwiek pojawiły się w moim życiu. Nie muszę przechowywać każdej możliwości ani każdej dawnej wersji siebie.
Mogę wybrać.
Mogę zabrać to, co naprawdę jest częścią mojego obecnego życia.
Trochę inaczej rozumiem dziś minimalizm. To nie jest estetyka pustych półek ani określona liczba rzeczy. To jest świadomość tego, czemu chcę dawać miejsce – w szafie, w czasie, w domu… Miejsce w głowie już prawie uporządkowałam.
Każda rzecz czegoś od nas potrzebuje. Trzeba ją gdzieś położyć, przechować, przesunąć, wyczyścić, pamiętać, że się ją ma. Nawet jeśli prawie jej nie zauważamy, zajmuje kawałek naszej przestrzeni. Dopiero teraz naprawdę widzę, jak wiele lekkości może pojawić się wtedy, kiedy mamy jej więcej.
Bardzo mi się to podoba.



Pewnie u mnie też nadejdzie taki moment, bo też marzę o takiej lekkości. Ale łatwo nie jest. Chociaż widzę u siebie już jakiś plus, że staram się nie dodawać. Powodzenia w odejmowaniu❤️. Dziękuję za artykuł❤️.
Czasem potrzebny jest jakiś impuls. Jeśli masz mnóstwo miejsca, nie jest łatwo. Ja miałam puste pułki i sporo miejsca w szafach, zatem = leżało sobie. Ty w domu też masz pewno spro miejsca. ❤️
O tak, wolne przestrzenie dają dużo możliwości do gromadzenia. Przyznam jednak szczerze, że ten nadmiar jest dla mnie trochę obciążający. A z drugiej strony nie jest mi łatwo z pozbywaniem się.❤️
Ach, jak bardzo spodobało mi się powiedzenie. „ Nie muszę być opiekunką wszystkich przedmiotów”
To zdanie uwolniło moją siłę pozbywania się tych przedmiotów o których mówię / przyda mi się 😊
Dziękuję za ten tekst
Trzeba być gotowym na to, ze kiedy się czegoś pozbędziemy, bo trzy lata nie używałyśmy… akurat będzie na to potrzebne.😁 Ale to tylko raz, to test dla naszych prawdziwych potrzeb. ❤️
Bardzo podoba mi się Twój sposób podejścia do przeprowadzki Iwonko. Aż prosi się pogadanka na temat odzyskiwania przestrzeni. ❤️
Wiesz Moniczko sama lubię to, jak podchodzę do zmian w życiu. Słucham ludzkich utyskiwań na to i tamto i myślę sobie – och, gdyby wiedzieli, że tak naprawdę to wszystko można odczarować. ❤️
Pani Iwonko piękny tekst . Warto go przenieść na jakiś podcast. Aż poczułam się lekko. Dziękuję ❤️
Cieszę się, że Pani tak myśli, bo nawet miałam taki zamiar. Czekam tylko na zakończenie tego procesu, bo chciałabym powiedzieć także o innych sprawach związanych z przeprowadzką. Mam swoje lata – nikt mi nie pomaga i spokojnie wyrabiam się ze wszystkim. To też kwestia nastawienia i organizacji pracy. ❤️